Het is Tour-tijd en Tour-tijd betekent Radio Tour de France-tijd. En dat betekent weer Gio Lippens-tijd. Tijd om eens een herinnering op te halen. 

Ik ben niet zo’n figuur die met cassette-bandjes op zolder zat te prutsen. Mijn liefde voor de radio is met stukjes – maar wel in korte tijd – ontstaan. Omdat ik na mijn schooltijd niet wist wat te doen werd het journalistiek. Daar was het snel bekeken want al snel zat ik bij Radio Zwolle en bracht ik meer tijd  in diverse studio’s door dan in de leslokalen of aan mijn bureau. Met alle diplomagevolgen van dien maar dat is een ander verhaal.

Ik kan mij nog goed herinneren dat we met wat studenten een uitstapje maakten naar de studio van het radioprogramma Langs de Lijn. Op het mediapark, trap af, donker, gang in, studio. En toen werd de magie van radio voelbaar. Lijnverbindingen met de velden, presentator in de spreekcel, redacteuren die laatste berichten aanreikten, de technicus in de weer met jingles.

Anekdotes natuurlijk: verslaggevers die buitenland-wedstrijden verslaan vanuit een ruimte naast de spreekcel met een slechte microfoon zodat het klinkt alsof ze ècht in Rusland zitten.

En aan de regie-tafel, spin in het web: Gio Lippens. Hij praatte met ons studenten terwijl er even iets werd geroepen naar een verslaggever langs een lijn ergens in het land, een tijd werd doorgegeven aan Jan Douwe Kroeske die zat te presenteren…ik vond het prachtig en kan de opwinding van toen nu weer oproepen.

Ik mocht de spreekcel in, naast Jan Douwe zitten terwijl hij presenteerde. Ik vroeg honderduit, was enthousiast, moest het zwijgen worden opgelegd door Jan Douwe omdat ik niet in de gaten had dat de rode lamp ging branden. Ik wist toen heel zeker: Dit is zo mooi, ik wil dit ook.

De rest is geschiedenis.